អាលស្យំ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភាវៈនៃបុគ្គលខ្ជិល, ភាវៈនៃសេចក្តីខ្ជិល; វិ. អលសស្ស ភាវោ>អាលស្យំ ។