អាលោក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពន្លឺ (ដូច ឱភាស) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) ជាគ្រឿងឃើញ (ពន្លឺ); វិ. អាលោកយតិ ឯតេនាតិ>អាលោកោ ។ ការក្រឡេកមើល (ដូច ទិដ្ឋ), ពន្លឺ (ដូច អាភាស) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) ជាគ្រឿងឃើញ (ពន្លឹ); វិ. អាលោកយតិ ឯតេនាតិ>អាលោកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អា អភិមុខំ លោកតិ ទិស្សតីតិ អាលោកោ, អាបុព្វ - លោក ទស្សនេ. អា ភុសំ លោកតិ ជោតេតីតិ អាលោកោ, អាបុព្វ - លោក ជោតតេ, អ. អាលោកិយតេតិ អាលោកោ, អាបុព្វ - លោក ទស្សនេ, អ. អាលោចយតិ បស្សតិ ឯតេនាតិ អាលោកោ, អាលោកេតិ វា ឯតេនាតិ អាលោកោ, អាបុព្វ - លោក លោច ទស្សនេ, ណោ, ចស្ស កោ, ឧស្សោ. លោកយតិ លោចយតីតិ វា អាលោកោ, លោក លោច វា ទីបនេ, ណោ. អា ភុសំ លោកតិ រូបំ បស្សតិ ឯតេន កិរិណេន ជនោតិ អាលោកោ, លោក ទស្សនេ, សព្វតោ ណ្វុត្វាវី វាតិ អ. អាលោកសទ្ទោ ទិដ្ឋោភាសេសុ វត្តតិ.