អាវាហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(មង្គល) ជាទីនាំមក; វិ. អាវហន្តិ ឯត្ថាតិ>អាវាហោ ។ -មង្គល នបុំ. មង្គលជាទីនាំមក, មង្គលគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើក្នុងកាលជាទីនាំមក, អាវាហមង្គល ។ -វិវាហ នបុំ. មង្គលជាទីនាំមកនិងមង្គលជាទីនាំត្រឡប់, អាពាហ៍និងពិពាហ៍ (មង្គលការដែលនាំកូនស្រីមកខាងលំនៅកូនប្រុស ហៅថា«អាពាហ៍ ឬ អាវាហមង្គល»; នាំកូនប្រុសត្រឡប់ទៅខាងលំនៅកូនស្រីវិញហៅថា «ពិពាហ៍ ឬ វិវាហមង្គល») ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាវហនំ អាវាហោ, ទារិកាហរណំ, អាបុព្វ - វហ បាបុណនេ, ណោ.