អាវិទ្ធសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរបោះ, ចោល, បាញ់ (ដូច នុណ្ណ) ។ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកាអាវិធីយតេតិ អាវិទ្ធោ ឦរិតោ, អាបុព្វ - វិធ បេរណេ, តោ.