អាសយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាធ្យាស្រ័យ (ដូច អធិប្បាយ), ជើងទ្រ (ដូច អាធារ), អធ្យាស្រ័យ, សេចក្ដីពេញចិត្ត (ដូច អធិមុត្តិ), ឆន្ទះជាទីមកដេកនៃចិត្ត (ឆន្ទៈជាទីដេកទួទៅនៃចិត្ត); វិ. អាគន្ត្វា សយតិ ចិត្តំ ឯត្ថាតិ>អាសយោ ។ -អានុសញ្ញាណ នបុំ. ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងដឹងនូវឆន្ទៈជាទីដេកទួទៅនិងជាទីដេករឿយៗ, នូវអាសយធម៌និងអនុសយធម៌ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ឆន្ទៈជាទីមកដេកនៃចិត្ត (ឆន្ទៈជាទីដេកទួទៅនៃចិត្ត); វិ. អាគន្ត្វា សយតិ ចិត្តំ ឯត្ថាតិ>អាសយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាគន្ត្វា ចិត្តំ សយតិ ឯត្ថាតិ អាសយោ អជ្ឈាសយោ, អាបុព្វ - សិ សយេ, ណោ. អាគន្ត្វា សយន្តិ តិដ្ឋន្តិ ឯត្ថាតិ អាសយោ, សរោ, អាបុព្វ - សិ សយេ, ណ. សត្តា អាសយន្តិ និស្សយន្តិ ឯត្ថាតិ អាសយោ, អាបុព្វ - សិ និស្សយេ, ណោ. សត្តា អាវសន្តិ និវសន្តិ ឯត្ថាតិ អាសយោ, អាបុព្វ - វស និវាសេ, ណ្យោ, វលោបោ. មណិសារមញ្ជូសាដីកាយំ និព្វចនំ កតំ ‘អាគន្ត្វា សេតិ ឧប្បជ្ជតិ ឯត្ថ ចិត្តន្តិ អាសយោ, ព្យគ្ឃាសយោ វិយ, យថា ហិ ព្យគ្ឃោ យត្ថ កត្ថចិ គោចរាយ គន្ត្វា បុន អាគន្ត្វា យត្ថ និពទ្ធំ សេតិ និវសតិ, សោ ឱកាសោ តស្ស អាសយោតិ វុច្ចតិ, ឯវមិទម្បិ ចិត្តំ យត្ថ កត្ថចិ អារម្មណេ និព្វត្តម្បិ យត្ថ និពទ្ធំ សេតិ, សោ វាទោ តស្ស អាសយោតិ វុច្ចតិ. សោ ហិ ចិត្តស្ស អាសយភាវេ សតិ តទាធារតាយ បុគ្គលស្សបិ អាសយោតិ វុច្ចតិ. អាសយន្តិ វា និវសន្តិ ឯត្ថ សត្តាតិ អាសយោតិ. តំ តំ កម្មំ កាតុំ អាសយតិ ឥច្ឆតីតិ អាសយោ អធិប្បាយោ, សិ ឥច្ឆាយំ, ណោ. បទរូបសិទ្ធិយម្បន ‘សព្វតោ ណ្វុត្វាវី វាតិមិនា អបច្ចយោ, ‘អញ្ញេសុ ចាតិ វុទ្ធិ អយាទេសោ ច.