អាសវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទឹកស្រវឹង, ទឹកដម្រាំ (ដូច សុរា, មេរយំ), ទោស, ចង្រៃ (ដូច ឧបទ្ទវ), អាសវក្កិលេស មានកាមាសវាជាដើម ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌ជាគ្រឿងហូរទៅនៃកិលេស; វិ. អាសវន្តិ កិលេសា ឯតេនាតិ>អាសវោ ។ ធម៌ជាគ្រឿងញ៉ាំងសត្វឱ្យត្រាំនៅ; វិ. អាសាវេន្តិ សត្តេ ឯតេនាតិ>អាសវោ ។ -ក្ខយប្បញ្ញា ឥ. ប្រាជ្ញាប្រកបដោយធម៌ជាទីអស់ទៅនៃអាសវៈ ។ -ក្ខយសង្ខាត គុ. ពោលគឺធម៌ជាទីអស់ទៅនៃអាសវៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម៌ជាគ្រឿងហូរទៅនៃកិលេស; វិ. អាសវន្កិ កិលេសា ឯតេនាតិ>អាសវោ ។ ធម៌ជាគ្រឿងញ៉ាំងសត្វឱ្យត្រាំនៅ; វិ. អាសាវេន្តិ សត្តេ ឯតេនាតិ>អាសវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អា គោត្រភុំ វាយេ ភវគ្គំ សវន្តីតិ អាសវា, អាបុព្វ - សុ បសវេ, អ. អា ភុសោ សវន្តីតិ អាសវា កិលេសា, អាបុព្វ - សុ ហិំសាយំ, ណោ. អា ភុសោ សិវន្តីតិ អាសវា, អាបុព្វ - សិវុ សិព្វនេ, ណបច្ចយោ, អបច្ចយោ វា, ឥស្ស. អាសវន្តិ មានបុរិសមទាទយោ យេនាតិ អាសវោ មេរយំ, អាបុព្វ - សុ បសវេ, ណោ. អាសវិយន្តិ ចិរំ បរិវាសិយន្តីតិ អាសវា. អាសវន្តិ ចិរំ បរិវាសេន្តីតិ វា អាសវា, អាបុព្វ - សុ បរិវាសត្ថេ, ណោ. ចរិបរិវាសិយត្ថេន មទិរាទយោ អាសវា វិយាតិ អាសវា, ឧបមានត្ថេ ណោ. អាយតំ សំសារទុក្ខំ សវន្តីតិ អាសវា, អាបុព្វ - សុ បសវេ, អបច្ចយោ. ភវតោ អា ភវគ្គា ធម្មតោ អា គោត្រភុម្ហា សវន្តិ អារម្មករណវសេន បវត្តន្តីតិ អាសវា, អាបុព្វ - សុធាតុ, អ. វណតោ អាសវន្តិ វិស្សន្ទន្តីតិ អាសវា យូសា, អាសវា វិយាតិ អាសវា, សុ សន្ទនេ, អ.