អាហារ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.នាំមក, ការនាំមក; វិ. អាហរណំ>អាហារោ, អាហរិយតេតិ វា>អាហារោ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាហារមានកពលិង្ការាហារជាដើម, ហេតុ (ដូច ការណ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាហារ, គ្រឿងបរិភោគ (ដូច ភោជន) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គ្រឿងបរិភោគដែលគេគប្បីលេបចូលទៅ (អាហារ); វិ. អាហរេតព្វោតិ>អាហារោ ។ -ក្ខយ បុំ. កិ.អស់ទៅនៃអាហារ ។ -ជរូបវស បុំ. អំណាចនៃរូបដែលកើតអំពីអាហារ ។ -តណ្ហា ឥ. ចំណង់ក្នុងអាហារ, សេចក្តីប្រាថ្នាក្នុងអាហារ ។ -បរិភោគមង្គល នបុំ. មង្គលជាទីបរិភោគនូវអាហារ, មង្គលគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើក្នុងកាលជាទីបរិភោគនូវអាហារ ។ -បរិភោគ បុំ. កិ.បរិភោគនូវអាហារ ។ -បរិយេសន, នា នបុំ., ឥ. កិ.ស្វែងរកនូវអាហារ ។ -មត្ត គុ. វត្ថុត្រឹមតែអាហារ, សព្វបើអាហារ ។ -វេលា ឥ. វេលានៃអាហារ, វេលាជាទីបរិភោគនូវអាហារ ។ -សប្បាយ បុំ. អាហារជាទីសប្បាយ, សេចក្តីសប្បាយដោយអាហារ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.នាំមក, ការនាំមក; វិ. អាហរណំ>អាហារោ, អាហរិយតេតិ វា>អាហារោ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាហារមានកពលិង្ការាហារជាដើម, ហេតុ (ដូច ការណ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាហារ, គ្រឿងបរិភោគ (ដូច ភោជន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គ្រឿងបរិភោគដែលគប្បីលេបចូលទៅ (អាហារ); វិ. អាហរេព្វោតិ>អាហារោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ. នាំមក, ការនាំមក; វិ. អាហរណំ>អាហារោ, អាហរិយតេតិ វា>អាហារោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាហរន្តិ អតិរេកេន ហរន្តិ បវត្តេន្តីតិ អាហារា. អាហរន្តិ សុដ្ឋុ ហរន្តិ វហន្តិ ឯតេហីតិ អាហារា. អា ភុសោ ហរន្តីតិ អាហារា, អាបុព្វ - ហរ ហរណេ, ណោ. អាហរិយតិ អជ្ឈោហរិយតីតិ អាហារោ, ហរ អជ្ឈោហរណេ. ឱជដ្ឋមកំ រូបំ អាហរតីតិ អាហារោ, អាបុព្វ - ហរធាតុ, ណោ. អាហរតិ ពលាយូនីតិ អាហារោ. អាហរតិ ផលន្តិ អាហារោ. អាហារសទ្ទោ កពឡីការាហារាទីសុ ការណេ ច.