ឥទ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បរមិស្សរិយេ ភេទនេ ច ឥន្ទតិ ឥន្ទនំ "ធំក្រៃលែង, បំបែក, ទំលាយ" រុ. ។ -ឥន្ទោ "ព្រះឥន្ទ្រ, អ្នកធំ" ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ ឥន្ទោ គឺ សក្កោ បុរិន្ទទោ ឥន្ទោ វត្រភូ បាកសាសនោ សហស្សនេត្តោ មឃវា ទេវរាជា សុជម្បតិ សហស្សក្ខោ ទសសតលោចនោ វជិរាវុធោ ភូតបតិ មហិន្ទោ កោសិយោ ទេវកុញ្ជារោ សុរាធិបោ សុរនាថោ វាសវោ តិទិវាធិភូ ជម្ពារិ វដិហេត្ថោ អសុរសាសនោ គន្ធព្វរាជា ទេវិន្ទោ សុរិន្ទោ អសុរាភិភូ-ស. ។ -ឥន្ទុ បុំ. "ព្រះច័ន្ទ" ធំជាងផ្កាយ ។