ឥធុម

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ប្រឆេះភ្លើង, របស់ដែលភ្លើងត្រូវឆេះមានឧសជាដើម (ដូច ឧបាទាន) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ឯធយតីតិ ឥធុមំ ឧបាទានំ, ឯធ ឥធ វា វុទ្ធិយំ, ឧមោ, ឯស្សិ.