ឥន្ទខីល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សសរខឿន, សសរគោល (សសរខឿន) (ដូច ឯសិកា, ឯសិកាថម្ភ), (គោលរបស់ព្រះឥន្ទ) ធរណីទ្វារ (ដូច ឧម្មារ) ។ -សទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយសសរខឿន ។ -ឩបម គុ. មានឧបមាដោយសសរខឿន, មានសសរខឿនជាគ្រឿងប្រៀប ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សសរខឿន, សសរគោល (គោលរបស់ព្រះឥន្ទ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឥន្ទោ ឯវ បាទំ ខិបតិ ឯត្ថាតិ ឥន្ទខិលោ ឥន្ទខីលោ ឯឡកោ, ឥន្ទសទ្ទូបបទ - ខិប ខេបនេ, ឥលោ, បលោបោ. អថ វា ឥំ គមនំ ទទាតីតិ ឥន្ទោ, ឥសទ្ទូបបទ - ទា ទានេ, អ, និគ្គហីតាគមោ. តត្ថ ឋិបិតោ បិលោ កណ្ដកោតិ ឥន្ទខីលោ ឧម្មារោ. ខិលតិ ជនានំ គមនំ បដិឃាតេតីតិ ខិលោ, ខិល បដិឃាតេ, អ. ឥន្ទស្ស សក្កស្ស ខិលោ យេវ ខីលោ កណ្ដកោ ឥន្ទខីលោ ឯសិកា.