ឥស៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឧញ្ឆេ ឯសតិ ឥសិ មហេសិ "ស្វែងរក" ភូ. ។ ឥសិ សព្ទ នេះមានន័យ ២ យ៉ាង៖ ១/ គុ. ជាគុណនាមរបស់ព្រះអរិយ មានព្រះពុទ្ធជាដើមស្វែងរកនូវធម៌ល្អ ។ ២/ បុំ. ឈ្មោះនៃតាបស-ស. ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ តាបស គឺ ឥសី តាបសោ ជដិលោ ជដី ជដាធរោ-ស. ។ -មហេសិ គុ. ព្រះនាមនៃព្រះពុទ្ធ ស្វែងរកគុណធំ (មហា+ឥសិ) ។ សព្ទនេះប្រហែលគ្នានិងមហេសី (ចូរមើល មហ) ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បរិយេសនេ ឯសតិ ឯសមានោ "ស្វែងរក, ត្រូវចិត្ត, ប្រាថ្នា, ចង់បាន" ភូ. ។ -ឯសានោ កិ. គុ. "កាលស្វែងរក" (ឥស៑+អាន ឬ មាន លុប ម ចេញ) ។ -ឥដ្ឋំ គុ. "ដែលពេញចិត្ត, គាប់ចិត្ត" (ឥស៑+ត) នបុំ. "សេចក្តី គាប់ចិត្ត" ។ -អនិដ្ឋំ គុ. "មិនជាទីគាប់ចិត្ត" (ន+ឥដ្ឋ) ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អភិក្ខណេ ឥស្នាតិ "រឿយៗ ញយៗ" កី. ។ គតិយំឥសតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" កី. ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គតិយំ ឥសតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តិទៅ" ភូ. ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឥច្ឆាយំ ឥច្ឆតិ ឥច្ឆា "ប្រាថ្នា, ចង់បាន" ភូ. ឥច្ឆំ ឥច្ឆមានោ ឥត្ថី ។ -សម្បដិច្ឆតិ កិ. "ទទួលពាក្យ, ទទួលស្ដាប់, ព្រមទទួល" ។ -អភិច្ឆា ឥ. "សេចក្ដីប្រាថ្នាខ្លាំងក្លា, សេចក្តីក្រវល់ក្រវាយ" ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឧញ្ឆេ ឯសតិ ឥសិ មហេសិ "ស្វែងរក" ភូ. ។ ឥសិ សព្ទ នេះមានន័យ ២ យ៉ាង៖ ១/ គុ. ជាគុណនាមរបស់ព្រះអរិយ មានព្រះពុទ្ធជាដើមស្វែងរកនូវធម៌ល្អ ។ ២/ បុំ. ឈ្មោះនៃតាបស-ស. ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ តាបស គឺ ឥសី តាបសោ ជដិលោ ជដី ជដាធរោ-ស. ។ -មហេសិ គុ. ព្រះនាមនៃព្រះពុទ្ធ ស្វែងរកគុណធំ (មហា+ឥសិ) ។ សព្ទនេះប្រហែលគ្នានិងមហេសី (ចូរមើល មហ) ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បរិយេសនេ ឯសតិ ឯសមានោ "ស្វែងរក, ត្រូវចិត្ត, ប្រាថ្នា, ចង់បាន" ភូ. ។ -ឯសានោ កិ. គុ. "កាលស្វែងរក" (ឥស៑+អាន ឬ មាន លុប ម ចេញ) ។ -ឥដ្ឋំ គុ. "ដែលពេញចិត្ត, គាប់ចិត្ត" (ឥស៑+ត) នបុំ. "សេចក្តី គាប់ចិត្ត" ។ -អនិដ្ឋំ គុ. "មិនជាទីគាប់ចិត្ត" (ន+ឥដ្ឋ) ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អភិក្ខណេ ឥស្នាតិ "រឿយៗ ញយៗ" កី. ។ គតិយំឥសតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" កី. ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គតិយំ ឥសតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តិទៅ" ភូ. ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឧញ្ឆេ ឯសតិ ឥសិ មហេសិ "ស្វែងរក" ភូ. ។ ឥសិ សព្ទ នេះមានន័យ ២ យ៉ាង៖ ១/ គុ. ជាគុណនាមរបស់ព្រះអរិយ មានព្រះពុទ្ធជាដើមស្វែងរកនូវធម៌ល្អ ។ ២/ បុំ. ឈ្មោះនៃតាបស-ស. ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ តាបស គឺ ឥសី តាបសោ ជដិលោ ជដី ជដាធរោ-ស. ។ -មហេសិ គុ. ព្រះនាមនៃព្រះពុទ្ធ ស្វែងរកគុណធំ (មហា+ឥសិ) ។ សព្ទនេះប្រហែលគ្នានិងមហេសី (ចូរមើល មហ) ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បរិយេសនេ ឯសតិ ឯសមានោ "ស្វែងរក, ត្រូវចិត្ត, ប្រាថ្នា, ចង់បាន" ភូ. ។ -ឯសានោ កិ. គុ. "កាលស្វែងរក" (ឥស៑+អាន ឬ មាន លុប ម ចេញ) ។ -ឥដ្ឋំ គុ. "ដែលពេញចិត្ត, គាប់ចិត្ត" (ឥស៑+ត) នបុំ. "សេចក្តី គាប់ចិត្ត" ។ -អនិដ្ឋំ គុ. "មិនជាទីគាប់ចិត្ត" (ន+ឥដ្ឋ) ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អភិក្ខណេ ឥស្នាតិ "រឿយៗ ញយៗ" កី. ។ គតិយំឥសតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" កី. ។