ឥស្សរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកគ្រប់សង្កត់ (នូវជនដទៃ) (អ្នកធំ, បុគ្គលជាធំ, បុគ្គលជាឥស្សរៈ (ដូច សាមិ, នាយក); វិ. ឦសតិ អភិភវតីតិ>ឥស្សរោ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...ជាឥស្សរៈ (ជាធំ) ។ -កិច្ច នបុំ. កិច្ចនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ ។ -គ្គេហ នបុំ. ផ្ទះនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ ។ -ជន បុំ. ជនជាឥស្សរៈ ។ -ជាតិក គុ. ប្រកបដោយជាតិនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ, មានជាតិនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ ។ -ញាតក បុំ. ញាតិជាឥស្សរៈ ។ -ទារិកា ឥ. ទារិកានៃជនជាឥស្សរៈ, ក្មេងស្រីនៃជនជាឥស្សរៈ ។ -អាធិបច្ច នបុំ. ភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈនិងជាអធិបតី ។ ព្រះឥសូរ (ដូច សិវ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកគ្របសង្កត់ (នូវជនដទៃ), (អ្នកធំ, បុគ្គលជាធំ, បុគ្គលជាឥស្សរៈ); វិ. ឦសតិ អភិភវតីតិ>ឥស្សរោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឦសតិ អភិភវតីតិ ឥស្សរោ, ឦស អភិភវេ, អរោ. ឥសតីតិ ឥស្សរោ, ឥស ឥស្សរិយេ, ក្វចាទិនា អរោ. ឦសនំ សាមិភវនំ ឥស្សរោ, ឦស ឥស្សរិយេ, ភាវេ និបាតនា អរោ, សស្ស ទ្វិត្តំ, អាទិស្ស រស្សោ, ឥស្សរោ សិវសាមីសុ វត្តតិ.