ឥស្សរិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ; វិ. ឥស្សរស្ស ភាវោ>ឥស្សរិយំ ។ ភយ នបុំ. សេចក្តីខ្លាចអំពីភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ, ភ័យអំពីបុគ្គលមានភាពជាឥស្សរៈ ។ -ភោគសម្មានសង្ខាត គុ. ពោលគឺឥស្សរិយយសនិងភោគៈនិងសេចក្តីរាប់អាន ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីនៃភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ, ទីគឺភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ ។ -វស បុំ. អំណាចនៃភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ ។ -សម្បត្តិ ឥ. សម្បត្តិគឺឥស្សរៈ ។ -អាទិភាវ បុំ . ភាវៈនៃគុណជាតមានឥស្ស-រិយយសជាដើម, ភាវៈនៃគុណជាតមានភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលជាឥស្សរៈ; វិ. ឥស្សរស្ស ភាវោ>ឥស្សរិយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឥច្ឆា សរតិ បវត្តតីតិ ឥស្សរិយោ, ឥបុព្វ - សរ គតិយំ, យោ, ឥអាគមោ. ឥស្សរស្ស ភាវោ ឥស្សរិយំ, ភាវេ ច ណិយោតិ សទ្ទនីតិ- សុត្តេន ណិយោ.