ឥស្សា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាតិ) ច្រណែនគឺធ្វើនូវកិ.លើកឡើងនូវទោសដោយសំដី ឬ ដោយចិត្តក្នុងសត្វក្តីក្នុងគុណក្តីឫស្យា, ឈ្នានីស, ច្រណែន, ប្រច័ណ្ឌ (ដូច ឧសុយា); វិ. ឥស្សតិ សត្តេសុបិ គុណេសុបិ វចសា មនសា វា ទោសារោបនំ ករោតីតិ>ឥស្សា ។ -អាទិ គុ. មានសេចក្តីច្រណែនជាដើម ។ -អាទិទោសជាត នបុំ. ទោសជាតមានសេចក្តីឫស្យាជាដើម ។ -បកតឥត្ថីវត្ថុ នបុំ. រឿងនៃស្រ្តីគឺសេចក្តីច្រណែនធ្វើទួទៅហើយ, គ្របសង្កត់ហើយ ។ -បកត គុ. គឺសេចក្តីច្រណែនគ្របសង្កត់ហើយ ។ -អាភិភូត គុ. គឺសេចក្តីច្រណែនគ្របសង្កត់ហើយ, គឺសេចក្តីប្រច័ណ្ឌគ្របសង្កត់ហើយ ។ -មនក គុ. អ្នកមានចិត្តឈ្នានីស, អ្នកមានចិត្តប្រកបដោយសេចក្តីឫស្យា; វិ. ឥស្សា មនោ យស្ស សោ>ឥស្សាមនកោ, ឥស្សាយ សម្បយុត្តោ មនោ អស្សាតិ>ឥស្សាមនកោ ។ -មានាទី គុ. មានសេចក្តីឫស្យានិងមានៈជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាតិ) ច្រណែនគឺធ្វើនូវកិ. លើកឡើងនូវទោសដោយសំដីឬដោយចិត្តក្នុងសត្វក្ដីក្នុងគុណក្ដី (ឫស្យា, ឈ្នានីស, ច្រណែន, ប្រច័ណ្ឌ); វិ. ឥស្សតិ សត្តេសុបិ គុណេសុបិ វចសា មនសា វា ទោសារោបនំ ករោតីតិ>ឥស្សា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បរសម្បត្តិំ ឥស្សតីតិ ឥស្សា ឧសូយា, ឥស្ស ឥស្សាយំ, អ, ថិយំ អា. ឥស្សតីតិ ឥស្សា, ឥស អក្ខមនេ, អ, បុន អាបច្ចយោ, សស្ស ទ្វិត្តំ. សត្តេសុបិ គុណេសុ វចសា មនសា វា ទោសារោបនំ ឥស្សតិ ករោតីតិ ឥស្សា, ឥស្ស ឥស្សាយំ, អបច្ចយោ, ថិយំ អា. ឥស្សនំ ឥស្សា, ឥស្ស ឧស្សុយ្យិយេ, អ, ថិយំ អា. ឥស្សាយនា ឥស្សា, ឥស្ស ឧស្សុយនេ, អ, អាបច្ចយោ ឥត្ថិលិង្គជោតកោ.