ឥស្សុកី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានសេចក្តីច្រណែន, ឈ្នានីស; វិ. ឥស្សុកោ យស្ស អត្ថីតិ>ឥស្សុកី ។ ម៉្យាងទៀតៈ ឥស្សុកី<ឥស្ស+ណុក+ណី-ស = អ្នកមិនអត់ទ្រាំនូវសម្បត្តិនៃបុគ្គលដទៃ, (អ្នកឈ្នានីស, អ្នកច្រណែន); វិ. ឥស្សតិ បរសម្បត្តឹ ន សហតីតិ>ឥស្សុកោ, ឥស្សុកោ ឯវ>ឥស្សុកី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានសេចក្តីច្រណែន, -ឈ្នានីស; វិ. ឥស្សុកោ យស្ស អត្ថីតិ>ឥស្សុកី ។ ម៉្យាងទៀត: ឥស្សុកី<ឥស្ស+ណុក+ណី_ស=អ្នកមិនអត់ទ្រានូវសម្បត្តិនៃបុគ្គលដទៃ, (អ្នកឈ្នានីស, អ្នកច្រណែន); វិ. ឥស្សតិ បរសម្បត្តឹ សហតីតិ>ឥស្សុកោ, ឥស្សុកោ ឯវ<ឥស្សុកី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឥស្សតិ បរសម្បត្តំ ន សហតីតិ ឥស្សា, ឥស្សា ឯតស្ស អត្ថីតិ ឥស្សុកី, ទិស្សន្តញ្ញេបិ បច្ចយាតិ ឧកីបច្ចយោ.