ឦស៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឥស្សាយំ ឥស្សតិ ឥស្សា "ច្រណែន, ឈ្នានីស" ភូ. ។ -ឥស្សាយនា ឥ. "ប្រព្រឹត្តច្រណែន" (ឥស្សា+អាយ+យុ) ។ អា. ទេវា ន ឥស្សន្តិ បុរិសបរក្កមស្ស "ទេវតាទ. មិនឈ្នានីស ចំពោះការប្រឹងប្រែងរបស់បុរសទ."-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាគតិទស្សនេសុ ឦសតិ ឦសោ "បៀតបៀន, ទៅ, ដល់, មើល, ឃើញ" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឥស្សរិយេ ឦសតិ ឦសោ "បៀតបៀន, ទៅ, ដល់, មើល, ឃើញ" ជាធំ, ជាកំពូល, ចម្បង" ភូ. ។ -វង្គីសោ បុំ. នាមព្រះអរហន្ត ជំនាន់ពុទ្ធកាល "ជាធំក្នុងពាក្យ, មានថ្វីមាត់" ១ (វង្គ = វចន) ១ទៀតថា កើតក្នុងដែនវង្គៈ ។ -ជនបទេសោ គុ. "ជាចម្បងក្នុងជនបទ, អ្នកធំក្នុងជនបទ" ។ -មនុជេសោ បុំ. "ព្រះរាជា" ។ -នក្ខត្តេសោ បុំ. "ព្រះចន្ទ" ។ ឥស្សរោ បុំ. "ព្រះឥសូរ" ។ គុ. "ជាធំ" (ឦស៑+អរ សូចិ) ។ មហិស្សរោ បុំ. នាមនៃព្រះឥសូរ (មហា+ឥស្សរ) ។ -លោកេសោ បុំ. "ព្រះព្រហ្ម" (លោក+ឦស សូចិ) ។