ឧក្កដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងលើ (ឧក្រិដ្ឋឧក្រិដ្ឋ, ក្រៃលែង, ធំ, ខ្ពង់ខ្ពស់ (ដូច បកដ្ឋ) ។ -បំសុកូល នបុំ. សំពត់បង្សុកូលដ៏ឧក្រិដ្ឋបំសុកូល<បំសុ+កុ+ឧល+អ = សំពត់ដល់នូវភាពគឺបុគ្គលគួរខ្ពើមដូចជា អាចម៍ដី; វិ. បំសុវិយ កុច្ឆិតភាវំ ឧលតិ គច្ឆតីតិ>បំសុកូលំ ។ -សបតានចារិក គុ. អ្នកមានកិ.ត្រាច់ទៅកាន់ផ្ទះជាលំដាប់ជាប្រក្រតីដ៏ឧក្រិដ្ឋ, ឬ អ្នកមានកិ.ត្រាច់ទៅកាន់លំដាប់ច្រកជាវត្តដ៏ឧក្រិដ្ឋ; វិ. សបទានំ ចរិតុំ សីលមស្សាតិ>សបទានចារី, សបទានំ ចរិតុំ វត្តមស្សាតិ វា>សបទានចារី, សបទានចារី ឯវ>សបទានចារិកោ, ឧក្កដ្ឋោ សបទានចារិកោ>ឧក្កដ្ឋសបទានចារិកោ ។ ម៉្យាងទៀតថាៈអ្នកមានកិ.ត្រាច់ទៅមួយអន្លើដោយកិរិយាវៀរចាកការកាត់ផ្តាច់ជាប្រក្រតីដ៏ឧក្រិដ្ឋ; វិ. ទីយតេ អវខណ្ឌិយតេតិ>ទានំ, អបេតំ ទានតោ>អបទានំ, សហ អបទានេន ចរិតុំ សីលមស្សាតិ>សបទានចារី, សបទានចារី ឯវ>សបទានចារិកោ, ឧក្កដ្ឋោ សបទានចារិកោ>ឧក្កដ្ឋសបទានចារិកោ ។ -វស បុំ. អំណាចនៃវត្តដ៏ឧក្រិដ្ឋ, អំណាចនៃ...ដ៏ឧក្រិដ្ឋ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងលើ (ឧក្រិដ្ឋ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧបគន្ត្វា កសតីតិ ឧក្កដ្ឋោ, ឧបុព្វ - កស វិលេខនេ, តោ. សាទិសន្តបុច្ឆភញ្ជហំសាទីហិ ដ្ឋោតិ សហាទិព្យញ្ជនេន តស្ស ដ្ឋោ. ឧក្កំ ធារេតិ ឯតិស្សា មាបិតកាលេតិ ឧក្កដ្ឋា, ឧក្កសទ្ទូបបទ - ធា ធារណេ, អ, ធស្ស ឋោ, ដ្ទ្វិត្តំ. ឧទ្ធំ ករោតិ អភិនិព្វត្តតីតិ ឧក្កដ្ឋំ, ឧបុព្វ - ករធាតុ, តោ.