ឧក្កដ្ឋិសទ្ទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំឡេងគឺកិ.ហ៊ោ, សំឡេងហ៊ោ ។ កដ្ឋិ<កស+តិ, តិ>ដ្ឋិ, លុបទីបំផុតធាតុ = សទ្ទៈដែលជនពោល (សំឡេង); វិ. កសិយតេតិ>កដ្ឋិ ។ ឧច្ចា កដ្ឋិ>ឧកដ្ឋិ = សំឡេងដ៏ខ្ពស់ (ហ៊ោ) ។ ឧក្កដ្ឋិ ឯវ សទ្ទោ>ឧក្កដ្ឋិសទ្ទោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សំឡេងគឺកិ. ហ៊ោ, សំឡេងហ៊ោ ។ កដ្ឋិ<កស+តិ, តិ>ដ្ឋិ, លុបទីបំផុតធាតុ=សទ្ទៈដែលជនពោល (សំឡេង); វិ. កសិយតេតិ>កដ្ឋិ ។ ឧច្ចា កដ្ឋិ>ឧកដ្ឋិ =សំឡេងដ៏ខ្ពស់ (ហ៊ោ) ។ វិ. ឧក្កដ្ឋិ ឯវ សទ្ទោ>ឧក្កដ្ឋិសទ្ទោ ។