ឧក្កា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត) តែងឆេះ, គប់ភ្លើង, ភ្លើងគប់ (ដូច ទីបិកា); ជើងក្រានស្នប់នៃជាងដំ (ដូច កម្មារុទ្ធន), អំបែងរងើកភ្លើង (ដូច អង្គារកបល្ល); វិ. ឧសតិ ទហតីតិ>ឧក្កា ។ បាវនៃជាងមាស (ដូច សុវណ្ណការមូសា), កម្លាំងខ្យល់ (ដូច វាយុវេគ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាតិ) តែងឆេះ (គប់ភ្លើង, ភ្លើងគប់); វិ. ឧសតិ ទហតីតិ>ឧក្កា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧសតិ ទហតីតិ ឧក្កា ជាលា, ឧសុ ទាហេ, ឩកាទយោតិមិនា កោ, ថិយំ អា, សស្ស កោ, កទ្វិត្តំ, បទរូបសិទ្ធិយម្បន រន្ជុទាទីហិ ធទិទ្ទកិរា ក្វចិ ជទលោបោ ចាតិ សុត្តេន កប្បច្ចយោ. ឧលតីតិ ឧក្កា, ឧល ទាហេ, កោ, លស្ស កោ. ឧច្ចតីតិ ឧក្កា, ឧច សមវាយេ, តោ, ថិយំ អា, តស្ស ក្កាទេសោ, ធាត្វន្តលោបោ.