ឧក្ខលិកគ្គ

បទានុក្រមធម្មបទ

ទានដ៏ថ្មោងគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលនៃបាយគឺបុគ្គលចំអិនក្នុងឆ្នាំង ។ ទានដ៏ថ្មោងគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលនៃបាយថិតនៅក្នុងឆ្នាំង; វិ. ឧក្ខលិយំ តិដ្ឋតីតិ>ឧក្ខលិកំ (ភត្តំ), ឧក្ខលិកស្ស កាលោ>ឧក្ខលិក កាលោ, ឧក្ខលិកកាលេ ទាតព្វំ អគ្គំ>ឧក្ខលិកគ្គំ ។