ឧក្ខិកគ្គ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ទានដ៏ថ្មោងគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលនៃបាយគឺបុគ្គលចំអិនក្នុងឆ្នាំង, ទានដ៏ថ្មោងគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលនៃបាយឋិតនៅក្នុងឆ្នាំង; វិ. ឧក្ខលិយំ តិដ្ឋតីតិ>ឧក្ខលិកំ (ភត្តំ), ឧក្ខលិកស្ស កាលោ>ឧក្ខលិកកាលោ, ឧក្ខលិកកាលេ ទាតព្វំ អគ្គំ>ឧក្ខលិកគ្គំ ។