ឧច៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សមវាយេ ឧច្ចតិ "ប្រជុំ, រួបរួម" ទិ. ។ -ឱកោ បុំ. មានន័យ២យ៉ាងគឺ ១/ ទឹក =ឧទកំ ឧ. ឱកបុណ្ណេហិ ចីវរេហិ "មានចីវរទ. ពេញដោយទឹក" ។ ២/ ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ =អាវាសោ, ឧ. វារិជោវ ថលេ ខិត្តោ ឱកមោកតមុព្ភតោ "ដូចជា ត្រីដែលគេស្រង់ចាកលំនៅគឺទឹក ឬចាកទឹកជាទីនៅ បោះទៅលើគោក"-ស. ។ -ឩកា ឥ. "ចៃ, អម្បាត" =សីសេ និព្វត្ត កិមិវិ សសោ-ស. ។ ឧក្កា ឥ. ប្រែបានច្រើនន័យ៖ ១/ ប្រទីប, គប់ភ្លើង, ចង្កៀងគោម =ទីបិកា ឧ. ឧក្កាសុ ធារិយមានាសុ "កាលដែលប្រទីប, ដែលគេទ្រោលទៅ" ។ ២/ ជើងក្រាន =អង្គារកបល្លំ ឧ. ឧក្កំ ពន្ធិត្វា ឧក្កាមុខំ អាលេបេយ្យ "ចងជើងក្រានហើយត្រូវលាបមុខ ជើងក្រានទៀត" ។ ៣/ បាវរំលាយមាស, ជើងក្រានរំលាយមាស =កម្មារុទ្ធនំ ឧ. កម្មារានំ យថា ឧក្កា អន្តោ ឈាយតិ នោពហិ "ដូចជា ជើងក្រាន នៃជាងលោហធាតុទ. ឆេះតែខាងក្នុងមិនឆេះទៅក្រៅទេ" ។ ៤/ វាតវេគោ, កម្លាំងនៃខ្យល់ម្យ៉ាងហៅថា ឧក្កាបាតោ ឧ. ឯវំវិបាកោ ឧក្កាបាតោ ភវិស្សតិ "ឧក្កាបាតចក្រ (អាចម៍ផ្កាយ, ព្រះកេតុធ្លាក់) និងមានផលយ៉ាងនេះ" ។ ៥/ បាវ, ឡ =មូសា ឧ. សណ្ឋាសេន ជាតរូបំ គហេត្វា ឧក្កាមុខេ បក្ខិបតិ "គេចាប់មាសនិងដង្កៀប ហើយដាក់ចុះ ក្នុងមុខបាវ (ជើងក្រាន ឬ ឡ) "-ស. ។