ឧច្ចាសន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីជាទីអង្គុយដ៏ខ្ពស់, អាសនៈដ៏ខ្ពស់; វិ. ឧច្ចំ អាសនំ>ឧច្ចាសនំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីជាទីអង្គុយដ៏ខ្ពស់, អាសនៈដ៏ខ្ពស់; វិ. ឧច្ចំ អាសនំ>ឧច្ចាសនំ ។
ទីជាទីអង្គុយដ៏ខ្ពស់, អាសនៈដ៏ខ្ពស់; វិ. ឧច្ចំ អាសនំ>ឧច្ចាសនំ ។
ទីជាទីអង្គុយដ៏ខ្ពស់, អាសនៈដ៏ខ្ពស់; វិ. ឧច្ចំ អាសនំ>ឧច្ចាសនំ ។