ឧជ្ជង្គល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផែនដីដ៏ខ្ពស់, ទីទួល (ជង្គល<ជល+គល+អ = ប្រទេសជាទីលេបនូវទឹក (ផែនដី); វិ. ជលំ គលតិ ឯត្ថាតិ>ជង្គលោ, ឧច្ចោ ជង្គលោ>ឧជ្ជង្គលោ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ផែនដីដ៏ខ្ពស់, ទីទួល (ជង្គហ<ជល+គល+អ=ប្រទេសជាទីលេបនូវទឹក (ផែនដី); វិ. ជលំ គលតិ ឯត្តាតិ>ជង្គលោ, ឧច្ចោ ជង្គលោ>ឧជ្ជង្គលោ ។