ឧណ្ហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សភាវៈតែងក្តៅ (ក្តៅ, កំដៅ); វិ. ឧសតិ ទហតីតិ>ឧណ្ហោ ។ រដូវក្ដៅ (ដូច និទាឃ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សភាវៈតែងក្តៅ (ក្តៅ, កំដៅ); វិ. ឧសតិ ទហតីតិ>ឧណ្ហោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧសតិ ទហតីតិ ឧណ្ហោ គិម្ហោ, ឧស ទាហេ, ណោ្ហ, សលោបោ. ឧណ្ហាបេតីតិ ឧណ្ហំ, ឧស ទាហេ, ណ្ហាបច្ចយោ, អបច្ចយោ ច, ឧណ្ហតីតិ ឧណ្ហំ, ឧណ្ហ ទាហេ, អ. សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ ‘ឧស ទាហេតិ ធាតុស្ស ឧណ្ហតីតិ រូបំ ឧបលព្ភតីតិ មន្ត្វា ‘ឧណ្ហតីតិ ឧណ្ហន្តិ និព្វចនំ កាតព្វន្តិ វុត្តំ, អាខ្យាតត្តេ ច នាមត្តេ ច ណ្ហាបច្ចយោ ឧសតោ ទិស្សតិ.