ឧណ្ហីស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ក្បាលជណ្ដើរ (ដូច សោបាណសីស), មង្កុដ (ដូច មកុដ), សំពត់ឈ្នួតក្បាល (ដូច សីសវេឋន) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧបគន្ត្វា នហតិ ពន្ធតីតិ ឧណ្ហីសំ. នលាដេ នហិយតិ ពន្ធិយតីតិ ឧណ្ហីសោ, ឧបុព្វ - នហ ពន្ធនេ, ឦសោ, នស្ស ណោ, អការលោបោ, សោបានង្គម្ហិ ឧណ្ហីសោ មកុដេ សីសវេឋនេ.