ឧទក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតធ្វើនូវកិ.ជ្រួតជ្រាប (ទឹក) (ដូច អម្ពុ); វិ. ឧទ្ទតិទ្រវំ ករោតីតិ>ឧទកំ ។ -តុម្ព បុំ., នបុំ. ល័ក្កចាន់, ក្អមទឹក, ថូទឹក, (តាមទម្លាប់ថា «ល័ក្កចាន់សម្រាប់ដាក់នូវទឹក» ជាបរិក្ខារម៉្យាង របស់បព្វជិតអ្នកកាន់ធុតង្គ) ជាវេវចនៈនៃកមណ្ឌលុ ។ -ណ្ឌវ បុំ. ទន្លេដ៏ពេញដោយទឹក, សមុទ្រដ៏ពេញដោយទឹក (អណ្ណវ<អណ>អណ្ណ+វ = ប្រទេសមានទឹក, ទន្លេ, សមុទ្រ) ។ -និទ្ធមន នបុំ. ទីជាទីកំចាត់បង់នូវទឹក, ប្រឡាយនៃទឹក, លូនៃទឹក, ផ្លូវនៃទឹក, ទីជាទីហូរទៅនៃទឹក (និទ្ធមន<និ+ធម+យុ) ។ -មណិក បុំ. ពាងនៃទឹក ។ -ធារា ឥ. ទនៃទឹក, ធ្នារនៃទឹក ។ -បុព្វុឡក បុំ. ពពុះនៃទឹក, ក្រពេញនៃទឹក ។ -វារ បុំ. វេនជាទីដងនូវទឹក, វេនជាទីនាំនូវទឹក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតធ្វើនូវកិ. ជ្រួតជ្រាប (ទឹក); វិ. ឧទ្ទតិ ទ្រវំ ករោតីតិ>ឧទកំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧន្ទតិ បសវតីតិ ឧទកំ, ឧទិ បសវនេ, ណ្វុ. ឧទ្ទតិ ទ្រវំ ករោតីតិ ឧទកំ, ឧទ្ទ កិលេទនេ, រន្ជុទាទីហិតិ អាទិនា កប្បច្ចយោ, ក្វចិ ធាត្វាទិនា សំយោគាទិលោបោ. ឧន្ទតិ ទ្រវំ ករោតីតិ ឧទកំ, ឧទិ បសវនេ, ឧន្ទ កិលេទនេ វា, ណ្វុ. ឩកាទយោតិ សុត្តេន កប្បច្ចយោ វា, សំយោគាទិលោបោ អក៑ ច. ទកំ ឧទំ កំឥតិបិ បាឋា. សទ្ទនីតិបទមាលាយំ វុត្តំ ‘អម្ពបក្កំ ទកំ សីតំ, ថលជា ទកជា បុប្ផាតិអាទីនេត្ថ និទស្សនបទានិ. នីលោទកំ វនមជ្ឈតោ. មហោទធិ. ឧទពិន្ទុនិបាតេន, ឧទកុម្ភោបិ បូរតីតិ បាឡិប្បទេសេសុ បន សមាសន្តគតនាមត្តា ឧទសទ្ទេនេវ ឧទកត្ថោ វុត្តោ ‘រិត្តស្សាទន្តិ វត្តព្វដ្ឋានេ ‘រិត្តស្សន្តិ សទ្ទេន រិត្តស្សាទត្ថោ វិយ. បាឡិយញ្ហិ កេវលោ ឧទសទ្ទោ ន ទិដ្ឋបុព្វោ. អត្ថិ ចេ, សុដ្ឋុ មនសិកាតព្វោតិ.