ឧទគ្គ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ខ្ពស់ (ដូច ឧច្ច) ។ -ភាព បុំ. ភាវៈនៃសេចក្តីត្រេកអរ (ឧទគ្គ<ឧ+អគ្គ ឬ ឧទ+អគ្គ) ។

ឧគ្គតំ ឧគ្គមស្សាតិ ឧទគ្គោ. អនុទគ្គោតិបិ បាឋោ. ឧទតិ មោទតីតិ ឧទគ្គោ, ឧទ មោទនេ, គោ. ឧច្ចំ គច្ឆតីតិ ឧទគ្គំ, ឧបុព្វ - គមុ គតិម្ហិ, ក្វិ, ទាគមោ.