ឧទាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពាក្យជាគ្រឿងបន្លឺឡើង, (ពាក្យបន្លឺដោយសោមនស្ស) ឧទាន; វិ. ឧទតិ ឯតេនាតិ>ឧទានំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពាក្យជាគ្រឿងបន្លឺឡើង, (ពាក្យបន្លឺដោយសោមនស្ស) ឧទាន; វិ. ឧទតិ ឯតេនាតិ>ឧទានំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧទ្ធំ ទានំ រក្ខនំ ឧទានំ, ឧបុព្វ - ទា រក្ខនេ, យុ. ឧទានីយតេ ឧទានំ, ឧ អា- នី នយេ, អ, ទាគមោ. ឧទីយតីតិ ឧទានំ, ឧទ មោទេ, កម្មនិ យុ, កេនដ្ឋេន ឧទានំ? ឧទាននដ្ឋេន. កិមិទំ ឧទាននំ នាម? បីតិវេគសមុដ្ឋាបិតោ ឧទាហារោ. យថា ហិ យំ តេលាទិ មិនិតព្វវត្ថុ មានំ គហេតុំ ន សក្កោតិ, វិស្សន្ទិត្វា គច្ឆតិ, តំ អវសេកោតិ វុច្ចតិ. យញ្ច ជលំ តឡាកំ គហេតុំ ន សក្កោតិ, អជ្ឈោត្ថរិត្វា គច្ឆតិ, តំ ‘ឱឃោតិ វុច្ចតិ, ឯវមេវ យំ បីតិវេគសមុដ្ឋាបិតំ វិតក្កវិប្ផារំ ហទយំ សន្ធារេតុំ ន សក្កោតិ, សោ អធិកោ ហុត្វា អន្តោ អសណឋហិត្វា វចីទ្វារេន និក្ខមន្តោ បដិគ្គាហកនិរបេក្ខោ ឧទាហារវិសេសោ ‘ឧទានន្តិ វុច្ចតិ. អនុទានោតិបិ បាឋោ.