ឧទ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មោទេ, កីឡាយញ្ច ឧទតិ "រីករាយ, ត្រេកអរ, លេង" ភូ. ។ -ឧទានំ នបុំ. "ឧទាន, ពាក្យបន្លឺឡើងដោយឆ្អែតចិត្ត, សប្បាយចិត្ត ឬ ខូចចិត្ត" ='បីតិ វេគសមុដ្ឋាបិតោ ឧទាហារោ' "ពាក្យពន្លឺឡើងដែលកើតឡើង ដោយកម្លាំងបីតិ " ក្នុងពុទ្ធសាសនាមានគម្ពីរមួយឈ្មោះ ឧទាន នៅក្នុងខុទ្ទកនិកាយ ដោយច្រើនសំឡេង រឿងព្រះពុទ្ធ និងព្រះអរហន្ត ដែលអស់ទុក្ខ មានតែសេចក្ដីរីករាយ ក្នុងធម៌ ហើយពោលបន្លឺឧទានវាចា ឡើងដោយករណីនេះ ទើបអ្នកប្រាជ្ញលោកសំដែងអត្ថនៃឧទាន នោះថាបន្លឺឡើងកើតអំពីកម្លាំងនៃបីតិចំណែកព្រះពុទ្ធឃោសាចារ្យកែ អដ្ឋកថាឧទាន នោះថា =សោមនស្សញ្ញាណមយិកំ "កើត ឬ សម្រេចមកពីសោមនស្សញាណ" ។ -ឧទគ្កោ គុ. "រីករាយ, ត្រេកអរ, សប្បាយចិត្ត" ='សញ្ជាត សោមនស្សោ'-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បសវន កិលេទនេសុ (សន្ទនតិន្តតាសុ) ឧន្ទតិ "ហូរទៅ, ទទឹក" រុ. ។ -ឧន្ទុរោ បុំ. "កណ្ដុរ" ។ -សមុទ្ទោ បុំ. "សមុទ្រ" ។