ឧទ្ទាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុសម្រាប់រូបរួមទុក ឬ រក្សាទុក (ត្រណោត); វិ. ឧទ្ទាយតិ រក្ខតិ ឯតេនាតិ>ឧទ្ទានំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុសម្រាប់រួបរួមទុក ឬរក្សាទុក (ត្រណោត); វិ. ឧទ្ទាយតិ រក្ខតិ ឯតេនាតិ>ឧទ្ទានំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧទ្ទីយតេតិ ឧទ្ទានំ ពន្ធនំ, ឧបុព្វ - ទេ បាលនេ, យុ. វុត្តស្ស អត្ថស្ស វិប្បកិណ្ណភាវេន នស្សិតុំ អទត្វា ឧទ្ធំ ទានំ រក្ខនំ ឧទ្ទានំ, សង្គហវចនន្តិ អត្ថោ, អថ វា ឧទ្ទានន្តិ មច្ឆុទ្ទានាទិកំ ឧទ្ទានំ.