ឧទ្ទេស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឧទ្ទេស, កិ.សម្តែងឡើង, គឺបុគ្គលគប្បីសម្តែងឡើង (បាលី) ។ -ភត្ត នបុំ. ភត្តគឺបុគ្គលគប្បីសម្តែងឡើង, ភត្តគឺបុគ្គលគប្បីឧទ្ទិស, ឧទ្ទេសភត្ត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ឧទ្ទេស កិ.សំដែងឡើង, គឺបុគ្គលគប្បីសំដែងឡើង (បាលី) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អត្ថោ ឧទ្ទិស្សិយតេ [ឧទ្ទិស្សតេ] ឯតេនាតិ ឧទ្ទេសោ. ឧទ្ទិសីយតិ សរូបេន កថីយតិ ឯត្ថ ឯតេនាតិ វា ឧទ្ទេសោ. ទេសេតព្វមត្ថំ ឧទ្ទិសតិ ឯតេនាតិ ឧទ្ទេសោ, សង្ខេបទេសនា ឯវ. ឧទ្ទិសីយន្តិ អបទិសីយន្តិ ឯតេនាតិ ឧទ្ទេសោ, ឧបុព្វ - ទិស កថនេ, ណោ. បាឡិយា ឧទ្ទិសនំ ឧទ្ទេសោ. អធិប្បេតស្ស អត្ថស្ស អនិយមេត្វា វចនំ ឧទ្ទេសោ.