ឧទ្ធន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាជនៈមានឆ្នាំងជាដើមជាទីដែលជនដំកល់ឰដ៏ខាងលើ (ជើងក្រាន ដូច ចុល្លី); វិ. ឧទ្ធំ ធីយតិ ថាល្យាទិកមស្មិន្តិ>ឧទ្ធនំ ។ -បន្តី ឥ. របៀបនៃជើងក្រាន, ជួរនៃជើងក្រាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាជនមានឆ្នាំងជាដើមជាទីដែលជនដំកល់ព្ធដ៏ខាងលើ (ជើក្រាន); វិ. ឧទ្ធំ ធីយតិ ថាល្យាទិកមស្មិន្តិ>ឧទ្ធនំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ថាលកា ឧបរិ ធិយ្យតេ ថបិយតេ ឯត្ថាតិ ឧទ្ធនំ ឧទ្ធានំ ចុល្លិ, ឧបុព្វ - ធា ធារណេ, យុ.