ឧបការក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកទំនុកបំរុង, អ្នកធ្វើនូវសេចក្តីទំនុកបំរុង (អ្នកមានឧបការៈ); វិ. ឧបករោតីតិ>ឧបការកោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកទំនុកបំរុង, អ្នកធ្វើនូវសេចក្តីទំនុកបំរុង (អ្នកមានឧបការៈ); វិ. ឧបករោតីតិ>ឧបការកោ ។
អ្នកទំនុកបំរុង, អ្នកធ្វើនូវសេចក្តីទំនុកបំរុង (អ្នកមានឧបការៈ); វិ. ឧបករោតីតិ>ឧបការកោ ។
អ្នកទំនុកបំរុង, អ្នកធ្វើនូវសេចក្តីទំនុកបំរុង (អ្នកមានឧបការៈ); វិ. ឧបករោតីតិ>ឧបការកោ ។