ឧបក្កោស

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការពោលទោស, ការតិះដៀល (ដូច អវណ្ណវាទ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ឧបក្កោសតីតិ ឧបក្កោសោ បក្កោសោ ឧបវាទោ, ឧបបុព្វ - កុស អវ្ហានេ, ណោ.