ឧបជាប

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការទំលាយ, ការបំបែក, ញុះញង់ (ដូច ភេទ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ឧបជបតីតិ ឧបជាបោ, ភេទោ, ឧបបុព្វ - ជប វចនេ, ណោ.