ឧបវន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ព្រៃជិត, ទីជិតនៃព្រៃ, ឬ ទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងទីជិតនៃព្រៃ; វិ. វនស្ស សមីបំ>ឧបវនំ, វនស្ស សមីបេ វត្តតីតិ វា>ឧបវនំ ។ សមីប>ឧប ។ សួន, ច្បារ (ដូច អារាម) ។

ព្រៃជិត, ទីជិតនៃព្រៃ, ឬទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងទីជិតនៃព្រៃ; វិ. វនស្ស សមីយំ>ឧបវនំ, វនស្ស សមីបេ វត្តតីតំ វា>ឧបវនំ ។ សមីប>ឧប ។