ឧបសម្បទា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាតិ) ជាហេតុដល់ព្រមនូវភាវៈក្នុងខាងលើ, កិ.ដល់ព្រមនូវភាវៈក្នុងខាងលើ (ឧបសម្ប័ទ); វិ. ឧបរិភាវំ សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>ឧបសម្បទា, ឧបរិភាវស្ស សម្បជ្ជនំ>ឧបសម្បទា ។ -កាល បុំ. កាលនៃឧបសម្ប័ទ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាតិ) ជាហេតុដល់ព្រមនូវភាវៈក្នុងខាងលើ, កិ.ដល់ព្រមនូវភាវៈក្នុងខាងលើ (ឧបសម្ប័ទ); វិ. ឧបរិភាវំ សម្បជ្ជតិ ឯតាយាតិ>ឧបសម្បទា, ឧបរិភាវស្ស សម្បជ្ជនំ>ឧបសម្បទា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧបរិភាវំ សុដ្ឋុ បជ្ជន្តិ បាបុណន្តិ ឯតាយាតិ ឧបសម្បទា, ឧប- សំបុព្វ - បទ គតិយំ, អ, ថិយំ អា.