ឧបាទាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតដែលជនចូលទៅជិតកាន់យក, សេចក្តីប្រកាន់មាំ (ឧបាទាន); វិ. ឧបាទីយតេតិ>ឧបាទានំ ។ (វត្ថុ) ដែលភ្លើងចូលទៅកាន់យក, ប្រឆេះភ្លើង (ដូច ឥន្ធនំ) (កំញម); វិ. ឧបាទីយតេ អគ្គិនាតិ>ឧបាទានំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតដែលជនចូលទៅជិតកាន់យក, សេចក្តីប្រកាន់មាំ (ឧបាទាន); វិ. ឧបាទីយតេតិ>ឧបាទានំ ។ (វត្ថុ) ដែលភ្លើងចូលទៅកាន់យក (កំញម); វិ. ឧបាតីយតេ អគ្គិនាតិ>ឧបាទានំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អគ្គិនា ឧបាទិយតេតិ ឧបាទានំ, ឧប - អាបុព្វ - ទា គហណេ. យុ. ឧបាទិយតីតិ ឧបាទានំ, ឧប អា- ទា ទានេ, យុ. មណ្ឌូកំ បន្នគោ ភុសំ ទឡ្ហំ អាទិយតិ វិយ ភុសំ ទឡ្ហំ អារម្មណំ អាទិយន្តីតិ ឧបាទានានិ, ឧបសទ្ទោ ឧបាយាសោតិអាទីសុ វិយ ភុសត្ថោ. ឧបាទិយន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ ឧបាទានំ, ករណេ យុ. អដ្ឋសាលិនីអត្ថយោជនាយំ យថា ភូតា ឧបាទិយន្តិ គណ្ហន្តិ និស្សយន្តិ ឯតានិ ឧបាទិយន្តិ តស្មា ឧបាទានាតិ វុត្តំ. ឥទំ បុល្លិង្គម្បិ យថា សតិបដ្ឋានា.