ឧបាសក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកចូលទៅអង្គុយជិតនូវព្រះរត្នត្រ័យ, អ្នកគាល់បម្រើព្រះរតនត្រ័យ, ជាបរិស័ទមួយពួក (ឧបាសក); វិ. រតនត្តយំ ឧបាសតីតិ>ឧបាសកោ ។ -បរិសា ឥ. បរិស័ទជាឧបាសក, បរិស័ទគឺឧបាសក ។ ឥ. ឧបាសិកា<ឧប+អាស+ណ្វុ+ឥ-អា.+អា-ឥ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកចូលទៅអង្គុយជិត នូវព្រះរត្នត្រ័យ (ឧបាសក); វិ. រតនត្តយំ ឧចាសតីតិ>ឧបាសកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រតនត្តយំ ឧបគន្ត្វា អាសិយន្តីតិ ឧបាសកា, ឧបបុព្វ - អាស ឧបវេសនេ, ណ្វុ. ឧបាសតីតិ ឧបាសកោ ឧបាសិកា, ថិយំ អា, អស្សិ.