ឧប្បន្ន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កើតឡើងហើយ, ដែលកើតឡើងហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...កើតឡើងហើយ ។ -កិច្ចនិត្ថរណ នបុំ. កិ.រើចេញនូវកិច្ចដែលកើតឡើងហើយ ។ -កិច្ច នបុំ. កិច្ចដែលកើតឡើងហើយ ។ -ក្កិលេស បុំ. កិលេសដែលកើតឡើងហើយ ។ -កុសលចេតនា ឥ. ចេតនាជាកុសលកើតឡើងហើយ, ចេតនាប្រព្រឹត្តទៅក្នុងកម្មជាកុសលកើតឡើងហើយ ។ -កោដ្ឋាស បុំ. ចំណែកដែលកើតឡើងហើយ ។ -កោធវេគ បុំ. កំឡាំងនៃសេចក្តីក្រោធកើតឡើងហើយ, សន្ទុះនៃសេចក្តីក្រោធកើតឡើងហើយ (វេគ<វជ+ណ = សភាវៈជាគ្រឿងដល់នូវទីដែលខ្លួនប្រាថ្នា (សន្ទុះ, កម្លាំង); វិ. ឥច្ឆិតដ្ឋានំ វជន្តិ បាបុណន្តិ ឯតេនាតិ>វេគោ) ។ -ក្កោធ គុ. អ្នកមានសេចក្តីក្រោធកើតឡើងហើយ ។ -ខាទនីយភោជនីយ នបុំ. វត្ថុគឺបុគ្គលគប្បីទំពាស៊ីនិងវត្ថុគឺបុគ្គលគប្បីបរិភោគ (បង្អែមនិងចំអាប) កើតឡើងហើយ ។ -ចិត្តវស បុំ. អំណាចនៃចិត្តដែលកើតឡើងហើយ ។ -ច្ឆន្ទ គុ. អ្នកមានសេចក្តីពេញចិត្តកើតឡើងហើយ ។ -តណ្ហា ឥ. តណ្ហាកើតឡើងហើយ ។ -ទោមនស្ស គុ. អ្នកមានទោមនស្សកើតឡើងហើយ ។ -ទោហឡ គុ. អ្នកមានហ្ឫទ័យគឺទោសប្រទូស្តកើតឡើងហើយ, អ្នកមានសេចក្តីប្រាថ្នាដ៏ប្លែកកើតឡើងហើយ, អ្នកមានសេចក្តីញាប់ញ័រដោយហេតុពីរកើតឡើងហើយ, អ្នកមានហ្ឫទ័យ ពីរកើតឡើងហើយ, អ្នកមានចំណង់ដ៏ប្លែក កើតឡើងហើយ (ទោហឡ<ទុ>ទោ+ហទយ, ហទយ>ហឡ = វិ. ទុដ្ឋំ ហទយំ ឯតស្សាតិ>ទោហឡោ; ទ្វិ>ទោ+ហល, ហល>ហឡ+អ = វិ. ទ្វីហិ ហលតិ កម្បតីតិ>ទោហឡោ;<ទ្វិ>ទោ+ហទយ, ហទយ>ហឡ = វិ. ទ្វេ ហទយា អស្សាតិ>ទោហឡោ) ។ -ធម្មសំវេគ គុ. មានសេចក្តីសង្វេគព្រោះធម៌កើតឡើងហើយ, មានសេចក្តីស្លុតចិត្តព្រោះធម៌កើតឡើងហើយ ។ -ប្បសាទ គុ. អ្នកមានសេចក្តីជ្រះថ្លាកើតឡើងហើយ ។ -ប្បីតិរស បុំ. រសនៃបីតិកើតឡើងហើយ ។ -បុព្វនិមិត្ត គុ. មានបុព្វនិមិត្តកើតឡើងហើយ ។ -បុព្វ គុ. ដែលធ្លាប់កើតឡើងហើយ, កើតឡើងហើយក្នុងកាលមុន ។ -ពលវក្កោធ គុ. មានសេចក្តីក្រោធដ៏មានកំឡាំងកើតឡើងហើយ ។ -ពលវទោមនស្ស គុ. មានទោមនស្សដ៏មានកំឡាំងកើតឡើងហើយ ។ -ពលវសិនេហ គុ. មានសេចក្តីស្នេហា (សេចក្តីស្រឡាញ់) ដ៏មានកំឡាំងកើតឡើងហើយ ។ -ពលវសោក គុ. មានសេចក្តីសោកសៅដ៏មានកំឡាំងកើតឡើងហើយ ។ -ពហុមានតា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានមានះច្រើនកើតឡើងហើយ ។ -ព្យាធិ បុំ. បុំ. ព្យាធិ (ជម្ងឺ) កើតឡើងហើយ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជា...កើតឡើងហើយ ។ -មតិ គុ. អ្នកមានមតិ (ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងដឹង) កើតឡើងហើយ ។ -លាភសក្ការ គុ. អ្នកមានលាភនិងសក្ការៈកើតឡើងហើយ ។ -វិប្បដិសារ គុ. អ្នកមានកិ.រឭកអាស្រ័យ នូវកម្មគឺបណ្ឌិតគប្បីខ្ពើម កើតឡើងហើយ (វិប្បដិសារ<វិ+បដិ+សរ+ណ = សេចក្តីក្តៅក្រហាយ, សេចក្តីស្តាយក្រោយ) ។ -វិស្សាស គុ. អ្នកមានសេចក្តីស្និទស្នាលកើតឡើងហើយ ។ -សំវេគ គុ. អ្នកមានសេចក្តីសង្វេគកើតឡើងហើយ, អ្នកមានសេចក្តីស្លុតចិត្តកើតឡើងហើយ (សំវេគ<សំ+វិជ+ណ) ។ -សិនេហ គុ. អ្នកមានសេចក្តីស្នេហាកើតឡើងហើយ ។ -សុខសោមនស្ស គុ. អ្នកមានសុខនិងសោមនស្សកើតឡើងហើយ ។ -សោក គុ. អ្នកមានសេចក្តីសោកកើតឡើងហើយ ។ -ឧប្បន្ន គុ. ដែលកើតឡើងហើយៗ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កើតឡើងហើយ, ដែលកើតឡើងហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧប្បជ្ជិត្ថាតិ ឧប្បន្នោ, ឧបុព្វ - បទ គតិយំ, ក្តបច្ចយោ, តស្ស នោ, ធាត្វន្តស្ស បររូបត្តំ, ទ្វិត្តំ. ឯវំ ឧប្បន្នោ, ឧបឧបសគ្គោយំ.