ឩមិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតជាគ្រឿងត្រិះរិះនៃជន (រលក); វិ. មហេន្តិ វិតក្កេន្តិ ឯតាយាតិ>ឩមិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិជាគ្រឿងត្រិះរិះនៃជន (រលក); វិ. មហេន្តិ វិតក្កេន្តិ ឯតាយាតិ>ឩមិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឩហេន្តិ វិតក្កេន្តិ ឯតេនាតិ ឩមិ តរង្គោ, ឩហ វិតក្កេ, ឩមិភូមិនិមិរស្មីតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន មិ, ហលោបោ. អរតិ គច្ឆតីតិ ឩមិ ឧម្មិ វា, អរ គមនេ, មិ, អស្សូ, រលោបោ, ទ្វិត្តំ វា, រស្សោ. ឩមិសទ្ទោ ទ្វិលិង្គោ បុមិត្ថិវសេន.