ឯកត្តូបគត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចូលទៅដល់ហើយនូវភាវៈនៃ...ជាអ្នកឯក, ឬ ជាអ្នកម្នាក់ឯង (ឯកត្ត<ឯក+ត្ត; វិ. ឯកស្ស ភាវោ>ឯកត្តំ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ចូលទៅដល់ហើយនូវភាវៈនៃ...ជាអ្នកឯក, ឬជាអ្នកម្នាក់ឯង, (ឯកត្ត<ឯក+ត្ត); វិ. ឯកស្ស ភា:វា>ឯកត្តំ ។
ចូលទៅដល់ហើយនូវភាវៈនៃ...ជាអ្នកឯក, ឬ ជាអ្នកម្នាក់ឯង (ឯកត្ត<ឯក+ត្ត; វិ. ឯកស្ស ភាវោ>ឯកត្តំ) ។
ចូលទៅដល់ហើយនូវភាវៈនៃ...ជាអ្នកឯក, ឬជាអ្នកម្នាក់ឯង, (ឯកត្ត<ឯក+ត្ត); វិ. ឯកស្ស ភា:វា>ឯកត្តំ ។