ឯកាយន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផ្លូវជាទីទៅនៃបុគ្គលម្នាក់ឯង; វិ. អយតិ ឯត្ថាតិ>អយនោ, ឯកស្ស អយនោ>ឯកាយនោ; ផ្លូវគឺបុគ្គលម្នាក់ឯងគប្បីទៅ; វិ. ឯកេន អយិតព្វោតិ>ឯកាយនោ; ជាគ្រឿងទៅនៃបុគ្គលម្នាក់ឯង; វិ. អយតិ ឯតេនាតិ>អយនោ, ឯកស្សអយនោ>ឯកាយនោ; ផ្លូវជាទីទៅក្នុងធម្មវិន័យតែមួយ; វិ. ឯកស្មឹអយនោ>ឯកាយនោ; ផ្លូវជាទីទៅកាន់គុណដ៏ឯក; វិ. ឯកំ អយតិ ឯត្ថាតិ>ឯកាយនោ ។ អ.សុ. ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ផ្លូវជាទីទៅនៃបុគ្គលម្នាក់ឯង; វិ. អយតិ ឯត្ថាតិ>អយនោ, ឯកស្ស អយនោ>ឯកាយនោ ។ ផ្លូវគឺបុគ្គលម្នាក់ឯងគប្បីទៅ; វិ. ឯកេន អយិតព្វោតិ>ឯកាយនោ ។ ជាគ្រឿងទៅនៃបុគ្គលម្នាក់ឯង; វិ. អយតិ ឯតេនាតិ>អយនោ, ឯកស្ស អយនោ>ឯកាយនោ ។ ផ្លូវជាទីទៅក្នុងធម្មវិន័យតែមួយ; វិ. ឯកស្មឹ អយនោ>ឯកាយនោ ។ ផ្លូវជាទីទៅកាន់គុណដ៏ឯក; វិ. ឯកំ អយតិ ឯត្ថាតិ>ឯកាយនោ ។ អ.សុ. ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឯកំ និព្វានំ អយតិ គច្ឆតីតិ ឯកាយនោ, ឯកេន វា គណសង្គណិកំ បហាយ វូបកដ្ឋេន បវិវិត្តេន អយិតព្វោ បដិបជ្ជិតព្វោតិ ឯកាយនោ, ឯកសទ្ទូបបទ - អយ គតិយំ, យុ.