ឱឃ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការបៀតបៀនខាងទាប (អន្លង់) (ដូច កិលេស), ការប្រជុំមានការមោឃជាដើម, ហ្វូង, ពួក (ដូច សមូហ), សំទុះ ឬ កំឡាំង, ជំនន់, កម្លាំងទឹក (ដូច ជលវេគ) ។ -តិណ្ណគុ.អ្នកឆ្លងនូវអន្លង់, អ្នកមានអន្លង់ឆ្លងហើយ (តិណ្ណ<តរ+ត); វិ. ឱឃំ តរតិ តរិយិត្ថាតិ វា>ឱឃតិណ្ណោ, ឱឃោ តិណ្ណោ យេន សោ>ឱឃតិណ្ណោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ការបៀតបៀនខាងទាប (អន្លង់, ការប្រជុំ, សំទុះ ឬកំឡាំង) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សំសារណ្ណវេ សត្តេ ឱត្ថរិត្វា ហរតីតិ ឱឃោ, អវបុព្វ ហរធាតុ, ហរស្ស ឃោ. សត្តេ សំសារណ្ណវេ ឱត្តរិត្វា អជ្ឈោត្ថរិត្វា អភិភវិត្វា ហេដ្ឋា ហរតីតិ ឱឃោ, អវបុព្វ - ហរ ហរណេ, អ, អវសទ្ទោ ចេត្ថ ហេដ្ឋត្ថោ, និបាតនសុត្តេន ហរស្ស ឃោ, អវស្ស ច ឱត្តំ. អវយវំ កត្វា ព្យបិយតិ គច្ឆតីតិ ឱឃោ, ឱហញ្ញតិ ឯតេនាតិ វា ឱឃោ, អវបុព្វ - ហន គតិយំ, អ, មោគ្គល្លានេ ក្វិបច្ចយោ, ក្វិម្ហិ ហនស្ស ឃោ. ឧហនតិ សមូហំ ករោតិ ឯត្ថ អវយវន្តិ ឱឃោ, សមូហោ, ឧបុព្វ - ហនធាតុ, ណ, ឧស្ស ឱការត្តំ, ហនស្ស ឃោ. ឱឃនេតិ ឱសីទាបេតីតិ ឱឃោ, ឱឃ ឱសីទាបនេ. អវហនតិ ឱសីទាបេតីតិ ឱឃោ, អវបុព្វ - ហន ហិំសាយំ, រោ, ហនស្ស ឃោ. សត្តេ សំសារវដ្ដេ ហេដ្ឋា កត្វា ហនតិ ឱសីទាបេតីតិ វា ឱឃោ, អវបុព្វ - ហន ឱសីទាបនេ, អ, ហនស្ស ឃោ. ឱហនតិ អធោភាគំ កត្វា មារេតីតិ ឱឃោ, អវបុព្វ - ហន ហិំសាយំ, ក្វិ, ក្វិម្ហិ ហនស្ស ឃោ. ឧចតិ ឯត្ថាតិ ឱឃោ, ឧច សមវាយេ, ណោ, ចស្ស ឃោ. កាមោឃាទោ សមូហស្មិំ ឱឃោ វេគេ ជលស្ស ច.