ឱជា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិញ៉ាំងរូបឱ្យកើតតាមលំដាប់នៃខ្លួន, ញ៉ាំងអត្តភាពឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ ឬ ឲ្យរសនៅ (ដូច យាបន); វិ. អត្តានន្តរំ រូបំ ជនេតីតិ>ឱជា ។ (ឱជា, ឱជារស) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិញ៉ាំងរូបឲ្យកើតតាមលំដាប់នៃខ្លួន (ឱជា, ឱជារស); វិ. អត្តានន្តរំ រូបំ ជនេតីតិ>ឱជា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អត្តនោ ឧទយានន្តរំ រូបំ ជនេតីតិ ឱជា, អវបុព្វ - ជន ជននេ, ក្វិ. ឧទ្ធំ អនន្តរំ ជនេតីតិ ឱជា, ឧបុព្វ - ជន ជននេ, ក្វិ, ថិយំ អា, នលោបោ, ឧស្សោ. ឧទយតិ បសវតីតិ ឱជា, ឧទិ បសវេ, អបច្ចយោ, ឧស្សោ, ទស្ស ជោ. ឱជិយតេ ឱជោ, ឱជ ទិត្តិយំ, អ. ឱជេតិ តំសមង្គិនោ សត្តេ សង្ខារេ ច សមុបត្ថម្ភតិ សមុត្តេជេតីតិ វា ឱជា, ឱជ ថម្ភនេ តេជនេ ច, អ, ថិយំ អា. ឱជា យាបនាយញ្ច ឱជោ ទិត្តិពលេសុ ច.