ឱដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រឹមមាត់, បបូរមាត់ (ដូច អធរ, ទន្តាវរណ); សត្វអូដ្ឋ (ដូច ករភ) ។ -សោណាទិ គុ. (សត្វ) មានអូដ្ឋនិងឆ្កែជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
រឹមមាត់, បបូរមាត់ ។ សត្វអូដ្ឋ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឱទនាទីសុ ឧណ្ហេន ឧសីយតីតិ ឱដ្ឋោ ទន្តច្ឆទោ ករភោ ច. ឧស ទាហេ, ដ្ឋោ, កមុសកុសកសា ឋោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឋោ វា. ឱទនាទិកំ វសតិ កាមតីតិ ឱដ្ឋោ, វស កន្តិយំ, តោ, វស្សោ. ឧដ្ឋតិ ឧដ្ឋិយតេតិ ឱដ្ឋោ, ឧដ្ឋ ឧបឃាតេ, ណោ.