ឱនមនុន្នមនបកតិក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានកិ.ឱនចុះនិងកិ.ងើបឡើងជាប្រក្រតី, មានកិ.ទ្រោមចុះនិងកិ.ប៉ោងឡើងជាប្រក្រតី; វិ. ឱនមនញ្ច ឧន្នមនញ្ច>ឱនមនុន្នមនំ, ឱនមនុន្នមនំ បកតិ យស្សតំ>ឱនមនុន្នមនបកតិកំ (ឱនមន<អវ+នម+យុ; ឱន្នមន<ឧ+នម+យុ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានកិ. ឱនចុះនឹង កិ.ងើបឡើងជាប្រក្រតី, មានកិ.ទ្រោមចុះនឹងកិ.ប៉ោងឡើងជាប្រក្រតី; វិ. ឱនមនញ្ច ឧន្នមនញ្ច>ឱនមនុន្នមនំ, ឱនមនុន្នមនំ បកតិយស្ស តំ>ឱនមនុន្នមនបកតិកំ ។ (ឱនមន<អវ+នម+យុ; ឧន្នមន<ឧ+នម+យុ) ។