ឱប៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

និដ្ឋុភនេ ឱបតិ "ស្តោះ, ព្រួស" ភូ. ។ អា. ឱសធំ សង្ខរិត្វា មុខេ ខេឡំ ឱបិ "ផ្សំឱសថរួច ហើយស្តោះទឹកមាត់ដាក់ក្នុងមាត់"

ថបនេ ឱបេតិ ឱបយតិ "ដំកល់ទុក, កប់ទុក" ចុ. ។ អា. ន តេសំ កោដ្ឋេ ឱបេន្តិ "គេទមិនទុក ឬ ដាក់ក្នុងឃ្លាំងនៃគេទ. ទេ" ។