ឱសថ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតញ៉ាំងរោគឱ្យខ្ចាត់ចេញ ឬ កំចាត់បង់នូវរោគ, ឱសថ, ថ្នាំ, ថ្នាំកែរោគ (ដូច ភេសជ្ជំ បាឡីខ្លះ ឱសធំ); វិ. រោគមោសាបេតីតិ>ឱសថំ ។ ជាវេវចនៈនឹង ឱសធំ ខុសគ្នាតែបច្ច័យ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតញ៉ាំងរោគឲ្យខ្ចាត់ចេញ ឬកំចាត់បង់នូវរោគ (ឱសថ, ថ្នាំ); វិ. រោគមោសាបេតីតិ>ឱសថំ ។ ជាវេវចនៈនឹង ឱសធំ ខុសគ្នាតែបច្ច័យ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧសន្តិ រោគំ ទហន្តីតិ ឱសថានិ ឱសធានិ វា ភេសជ្ជានិ, ឧស ទាហេ, សមាទីហិ ថមាតិ ថោ, អញ្ញេសុ ចាតិ ឧស្សោ, ទោ ធស្ស ចាតិ ចសទ្ទេន ថស្ស ធោ.